Na forum wrócił niedawno temat mojego starego artykułu "Gonić króliczka czy być króliczkiem?". Niektórzy z Was mają wątpliwości, czy okazywanie braku zainteresowania naprawdę działa, martwicie się o to, czy dziewczyna nie pomyśli, że jesteś "dziwny" albo innej orientacji. Podkreślam zatem raz jeszcze- to działa. Odpowiednio stosowane- działa. Cała koncepcja podrywu indirectowego związana jest z brakiem okazywania zainteresowania na początu znajomości. Nie mówię o tym, żeby CAŁY czas okazywać disinterest, ale o tym, że na Twoje zainteresowanie dziewczyna powinna zapracować sobie, zasłużyć. Bo czy to, że jest piękna, wystarczy? Dla mnie- nie.

Pisząc o byciu króliczkiem miałem na mysli, m.in. tzw. active disinterest. Wiecie, jaka jest róznica miedzy biernym i aktywnym brakiem zainteresowania? Jeśli okazesz bierny brak zainteresowania (np. siedzisz przy barze z piwem, w głowie powtarzasz sobie "jestem króliczkiem, jestem króliczkiem" twardo wpatrzony nie w nią, tylko w jakieś miejsce), ona nie bedzie wiedziala, czy nie interesujesz się nią, czy interesujesz się, ale jesteś nieśmiały. Natomiast w przypadku aktywnego braku zainteresowania jest inna sytuacja- pokazujesz jej swoje cechy alfa, rozmawiasz z nią oraz całym towarzystwem swobodnie i na luzie, możesz opowiadać o swoich pasjach czy ciekawych story z życia, itp. Dostrzegasz ją, komunikujesz się z nią, ale nie postrzegasz jej jako kobiety, jako obiektu seksualnego. Wtedy w jej głowie zaczyna rodzić się pytanie: "Niesamowity facet, ale czemu nie jest mną zainteresowany? O co chodzi?" i to ona zaczyna starać się o Ciebie.

Samo "bycie króliczkiem" czy "nagrodą" to w znacznej części kwestia Twojego inner game. Jeśli Ty w to uwierzysz, będziesz miał odpowiednio silną ramę, silne przekonania i potrafił je komunikować (m.in. poprzez swoją mowę ciała czy ton głosu) otoczeniu, to wszyscy dookoła wejdą w Twoją ramę- zaakceptują Twoje wyobrażenie o Tobie.

Pozdrawiam,
Elvis