Dziś kilka słów o storytellingu. Przymierzam się cały czas do napisania "pełnowymiarowego" artykułu-poradnika, jak opowiadac ciekawie (czyli tak, zeby HB słuchały Cię z zapartym tchem i prosiły o jeszcze ;-)), ale póki co, musi wystarczyc krótki artykulik z pewnym "zarysem" kilku elementów tego tematu. Ale po kolei- jeden z forumowiczów zamieścił takiego posta- ma problem, który może dotyka wielu z Was:

"Czasami wydaje mi się że nie mam żadnych szalonych / zabawnych historii do opowiedzenie, ale jak się ostatnio zorientowałem jest ich mnóstwo. No i właśnie Samuel dzisiaj napisał artykuł w którym wymienił PUA-reactive. Kogoś kto się skupia na tym jak zareagują inni, i przez to mówi mało.

Ja mam mniej więcej tak, czasem nawet jak mi się coś co druga osoba mówi skojarzy z jakąś śmieszną historią trudno mi się przełamać i ją opowiedzieć, mam wrażenie że druga osoba nie będzie słuchać lub nie zrobi to na niej żadnej reakcji. Więc jak już się przełamię to opowiem to taki sposób, jak by mi to sprawiało ból i chcę jaknajszybciej skończyć - oczywiście reakcja słuchacza jest jak przewidywana bo jak się śmiać z czegoś opowiedzanego w taki sposób - czyli sam sobie zakładam pętlę na głowę.

Ostatnio natomiast zacząłem kumplowi opowiadać właśnie takie historie z mojego życia, w sumie robiłem to nieświadomie a efekt był pozytywny, taki jaki powienien być. Generalnie jak by tu się przełamać by swobodnie moć mówić - opowiadać. Wiem że to ma wspólne z tym aby nie przejmować się reakcją osoby, że może nie chcieć słuchać itp. Tylko właśnie czym świadomie się kierować aby się z tego wyleczyć ?"

Zrobiles juz jedna, ważna rzecz- uswiadmomiłes sobie swój problem oraz -częsciowo- jego powody.

Jak sam zauwazyles, kiedy rozmawiasz "normalnie" z kumplem, Twoje storytelling jest OK, bo jest naturalne i swobodne. Ten sam stan musisz przeniesc na Twoje rozmowy z kobietami.

Kiedy rozmawiasz z dziewczyna, wyobraz sobie, ze rozmawiasz wlasnie z kumplem! Albo inaczej- wyobraz sobie, ze rozmawiasz nie z atrakcyjna HB, ale z brzydka, gruba, pryszczatą ;-) , ale bardzo sympatyczną kolezanka (To cos poodobnego do Testu +30, o ktorym Wam kiedys pisałem).

Twoje wewnetrzne przekonanie jest naprawde wazne. Kiedy Ty sam czujesz, ze mowisz nieciekawie, ze zabierasz niepotrzebnie komus czas, to pomyśl, co moze myslec tamta osoba? Dokladnie to samo! Wszystkie nasze odczucia sa przez nas nieswiadomie uzewnetrzniane- kiedy czujesz sie niepewnie, inni tak Cie będą odbierac. To jednak na szczescie dziala tez w drugą stronę- kiedy wyrobisz w sobie przekonanie, ze jestes ciekawym kolesiem, ktory opowiada naprawde swietne historie, to inni tez tak Cie zaczna (poczatkowo nieswiadomie) postrzegac. Ty to zauwazysz i wowczas Twoja pewnosc siebie i atrakcyjnosc stanie sie faktem, a nie tylko sztucznym zabiegiem. Nie bedziesz udawal ciekawego faceta, tylko odkryjesz w sobie, ze naprawde jestes ciekawym gosciem. Malo tego, kobiety tez to zauwazą- bez obaw :)

W pewnym momencie dojdziesz do punktu, gdzie nie bedziesz juz szukal w glowie "smiesznych historii"- one same beda z Ciebie wypływac. Im wiecej bedziesz rozmawial z kobietami (choc nie tylko) i wyciagal z tych rozmow wnioski, tym predzej staniesz sie gosciem, ktory potrafi w pasjonujacy sposob opowiadac o nawet najbardziej banalnych rzeczach.

Wiesz jaki jest sekret wielkich mowcow, ludzi, ktorzy sa sluchani przez innych z zapartym tchem? Oni nie opowiadają historii. Oni sami są Historią (chociaz mozna to dwuznacznie zrozumiec :-). Ludzie lubią i podziwiają ICH, a nie opowiadane przez nich historyjki

Najlepiej przemawiają jednak do ludzi konkretne przyklady- tak sie sklada, ze moje dzisiejsze popoludniowe spotkanie z HB mozna do tego odniesc. Bedzie o przewadze spontanicznej, naturalnej "zwyklej" rozmowy nad gotowymi story czy patternami- zamiescilem to jako taki krotki FR w FR Day Game (link: http://www.uwodzeniekobiet.fora.pl/fr-day-game,29/fr-naturalny-storytelling,5207.html )

Podsumowując- Panowie, motto na dziś: "Don't tell a story. Just be The Story". (autora znacie ;-))

Pozdrawiam,
Elvis